(Nie) Typowy tydzień.

 Jest coś, co szczególnie sobie cenię w mojej pracy, a czego wielu trenerów nie doświadcza. To różnorodność spotkań z ludźmi - z wielu bajek. Możliwość spotkania i pracy w kompletnie różnych środowiskach, praktycznie z dnia na dzień. Żeby nie było za długich wstępów, krótki zapis ostatnich dni.Wiele z tych historii będzie wkrótce przeze mnie jeszcze rozwijana..

Tydzień pracy był nietypowy, bo trwał od środy przez weekend do wtorku. Dziś w środę mam niedzielę więc odpoczywam:)

Rozpoczęło się wszystko od spotkania team buildingowego dla zarządu wielkiej międzynarodowej korporacji. Celowo używam wielkiej, bo takowa jest to firma. Spotkanie było niesamowite i dostarczyło mi tylu doświadczeń, że jeszcze je wszystkie w sobie przepracowuję.

Z Warszawy udałem się do Ustronia na spotkanie z kierownikami  firmy produkcyjnej. Zaprosili mnie ponownie na swoje doroczne spotkanie szkoleniowo - integracyjne by porozmawiać o podejmowaniu decyzji. Dobrze jest zobaczyć co słychać u znajomych. Cieszę się, że ekipa w poszerzonym składzie, więc nie ma kryzysu. Z uśmiechem i w dobrych nastrojach spędziliśmy cały dzień. Mam nadzieję na spotkanie za rok.

Z Ustronia popędziłem do Wrocławia, by weekend spędzić na kursie liderskim dla wolontariuszy Euro2012. Niesamowite spotkanie! Dobrze jest zrobić coś dla kogoś za darmo! Jak robimy coś dla innych, to przecież robimy coś dla siebie! W takim duchu mówiliśmy sobie o byciu liderami, okazuje się, że studia ciągle tego nie uczą. Uczestnicy planowali także grę miejską, na którą wkrótce wszystkich zaprosimy.

A w poniedziałek powrót do Warszawy na otwarte szkolenie dla administracji publicznej na temat pracy
z trudnym Klientem. Atmosfera gorąca, wątków tak wiele, że moglibyśmy pracować kilka dni. Plus nowy typ Klienta do książkowych typologii tzw. Klient romantyczny. Pozdrowienia dla Woli, Białołęki, ministerstw i placówek zdrowia.

Te spotkania wiele różniło: tematy, grupy, miejsca, czas, tempo, nawet wynagrodzenie dla trenera.

Cztery spotkania, cztery różne bajki - jeden trener. Jak nie lubić swojej pracy?

Pozdrawiam

Trener na szkoleniu.

Dawno mnie nie było.  Są wakacje i  to dobry okres dla każdego z nas by poświecić go ...sobie. 

Raz na jakiś czas trener powinien pójść na szkolenie! Pół roku temu pojawiła się okazja by wziąć podczas wakacji udział w szkoleniach dla trenerów. W ramach EFS Grupa TROP przygotowała szkolenia dla trenerów z dużym doświadczeniem zawodowym lub, jak kto woli dla tzw. "doświadczonych trenerów".

Dwa tygodnie temu odbył się pierwszy zjazd. Moc doświadczeń i spostrzeżeń z tego zaowocuje wieloma odniesieniami na moim blogu i nie tylko. Dziś tylko kilka "gorących" wrażeń.

1. GRUPA

14 osób- każdy ze swojej bajki. Widzimy się po raz pierwszy - za wyjątkiem cudnej 3- osobowej ekipy trenerów wewnętrznych z dużej korporacji- oni mają już swoją historię. Nasza karta zaczyna się dopiero zapisywać. Krótko mówiąc - mieszanka niesamowita choć jeszcze niewybuchowa. Różne szkoły, podejście do pracy, osobowości, dynamika, cele, potrzeby. Jakiś wspólny mianownik, poza wykonywanym zawodem? Wszyscy w jakiś sposób są "W DRODZE".

Ktoś by powiedział, że to tzw. "trudna grupa". Sami trenerzy, do tego świadomi i wymagający! Z mojej perspektywy to przymioty  zapowiadające ciekawą pracę.

Naprawdę było od kogo i z czego czerpać, za co każdemu WIELKIE DZIĘKI!!

2. PROWADZĄCY

Kto mógłby poprowadzić  takie zajęcia? To musi być ktoś z doświadczeniem trenerskim, życiowym, biznesowym i z uwagi na członków grupy wskazane będzie doświadczenie terapeutyczne.

Nasze zajęcia prowadził Jac Jakubowski i tu stawiam kropkę w temacie: Prowadzący. Dla mnie: MISTRZ.

3. PROCES

To słowo pojawiało się często podczas zajęć. Warsztat zgodnie z tym co robi i czego uczy Jac oparty był na "procesie grupowym". Jest wiele mądrych definicji, które próbują wyjaśnić to zjawisko. Dla mnie najbliższa jest taka, że to rodzaj pracy z grupą na szkoleniu, gdzie szkolenie podąża za uczestnikami a nie uczestnicy za szkoleniem. Tak staram się go realizować w mojej pracy.

Okazało się, że dla części spośród nas to nowe spojrzenie na pracę z grupą.Każdy więc początkowo płynął swoim rytmem by odkryć, że w końcu wszyscy płyniemy razem. Lubiąc to lub NIE, rozumiejąc lub NIE, chcąc czy NIE wszyscy staliśmy się częścią tego procesu.

4. INTEGRACJA

To często najważniejszy element szkolenia ;-) Ja pojechałem, by spotkać i poznać osoby z podobnymi lub innymi doświadczeniami. Chciałem ich podpatrzeć, poprzeglądać się w ich oczach i doświadczeniach oraz nawiązać nowe kontakty. W naszej grupie integracja odbywała się poprzez rozmowy w: dwójkach, trójkach, całą grupą, na sali szkoleniowej, w ogrodzie, pokojach, na zajęciach, na przerwach oraz przy nocnych polaków rozmowach - czyli KLASYCZNIE!

Owocem tych spotkań jest worek doświadczeń, cytatów, pomysłów od każdego oraz zainteresowanie sąsiadów i policji nadmiernym hałasem w Warszawskim Aninie ;-)

Każdy z tych wątków będzie jeszcze okazja rozwinąć tymczasem korzystajmy z pogody i ładujmy akumulatory słońcem. Wakacje to świetny czas, by poświecić go dla siebie, przynajmniej w części. Ja wybrałem szkolenie i bardzo się z tego cieszę. Kolejne spotkanie w sierpniu, którego nie mogę się doczekać

pozdrawiam

Kamera na szkoleniu.

Każde szkolenia wymaga od trenera  dbałości o każdego z uczestników oraz troski o to  jak przebiega praca na poziomie całej grupy. Żeby było jeszcze trudniej to trener  powinien mieć umiejętność spojrzenia na całą sytuację z odpowiedniej odległości, by być świadomym siebie samego i uważnym w tym co robi. Szczególnie  podczas szkoleń, gdzie mocno angażowani są uczestnicy. Kiedy stawiani są  w nowych dla siebie sytuacjach   np. występują publicznie przed resztą grupy i ich wystąpienia są rejestrowane.

Dziś kilka akapitów o pracy z kamerą.

To urządzenie generuje  ogromne emocje wśród szkolonych i dlatego reagują niechęcią na jego widok. Korzyści płynące z "pracy z kamerą" są dla uczestników nieocenione, choć zauważają je  później.

Od strony teorii pracy z grupami czyli tzw. metodyki pracy grupowej jest kilka zasad, o których nie wolno zapomnieć. Oto kilka:

1. Kamera powinna być widoczna dla uczestników od samego początku szkolenia. Niech towarzyszy nam nawet wtedy kiedy jest nieużywana.

2. Powiedz uczestnikom jak będzie wyglądała praca z kamerą.

3. Przypomnij zasady udzielania/przyjmowania informacji zwrotnej.

4.Umów się z nimi na zasady obowiązujące Was podczas pracy z kamerą.

5.Pozwól każdemu zdecydować o tym w jakim zakresie będzie uczestniczył w pracy z kamerą.

6. Dbaj o przestrzeganie zasad, które ustaliliście.

Oprócz tego jest jeszcze mnóstwo innych spraw, o które musi trener zadbać. Tego  dowiecie się na licznych kursach dla trenerów lub w Szkołach Trenerów. Zawsze możecie też napisać do mnie.

Dla mnie najważniejsze są 2 sprawy:

1) Kamera to narzędzie w drodze do celu, nie cel sam w sobie. Takie  samo jak flip chart, rzutnik, ćwiczenia, gry, zabawy, przerywniki, piłki i co tam jeszcze na szkoleniach się pojawia. Nie warto robić wokół niego szumu  , nadmiernie eksponować. 

"Najważniejsza na naszym szkoleniu będzie praca z kamerą"- usłyszałem na jednym szkoleniu i ... niestety tak było.

 Najważniejsi są uczestnicy.

2) Jakość pracy z kamerą i pozostałymi narzędziami zależy od atmosfery na szkoleniu. Od tego wszystkiego co nieopisane, a co determinuje wszystko podczas pracy z grupą. Najważniejsze więc, to dbanie o atmosferę, a ta praca zaczyna się  przed oficjalnym; : "Witam na szkoleniu".

Z mojego doświadczenia wynika, że te 2 elementy powodują, że uczestnicy na koniec szkolenia mówią:

- " Najlepszym doświadczeniem była praca z kamerą"

- "Najważniejsze było dla mnie to, że mogłem zobaczyć siebie"

- " Najcenniejsze doświadczenie ze szkolenia? Możliwość wystąpienia i obejrzenia siebie"

- "Najgorsze, najtrudniejsze, ale najprzyjemniejsze"

- "Czy mogę dostać ten film ze mną w roli głównej?"

Takie opinie są najlepszym dowodem, że trener należycie wykonał swoją pracę.

Przegląd sukcesów.

Na szkoleniach często mówimy o tym, że należy "budować" na pozytywach. Ktoś, gdzieś, kiedyś powiedział: "Przykład to najlepszy przykład". Pokazanie, że można coś zrobić jest dużo bardziej wymowne niż mówienie o tym. Dlatego dziś kilka przykładów sukcesów, które pojawiały się wokół w ostatnim czasie.Dla mnie są one dużą radością i inspiracją do "budowania" i mam nadzieję, że dla Was również będą.

Zapraszam  do krótkiego Przeglądu Sukcesów!

SPORTOWE

Michał zajął 1 miejsce w wyścigu kolarskim na czas.

Agnieszka z mężem przebiegli półmaraton w Wiedniu.

Kraków będzie historycznym miejscem dla Krzyśka. Przebiegł tam swój pierwszy MARATON.

Dawid po raz pierwszy przepłynął 60 długości basenu.

Michał po przerwie wrócił na rower a Kaśka szaleje w rolkach!

ZAWODOWE

Piotrek z zespołem przekroczyli plany sprzedażowe.

Firma rozpoczęła projekt dużej zmiany, której celem jest zmiana sposobu i jakości pracy.

Tomek został zwolniony z pracy w korporacji i dzięki temu może realizować plany, o których myślał od dawna.

Marzena realizuje się w nowej bajce.

Jola rozpoczęła pracę nad przeorganizowaniem swojej pracy! Pojawiły się pierwsze efekty: ma więcej czasu na pracę i dla siebie po pracy.

Sukcesem zakończyła się konferencja zorganizowana przez Anię.

RODZINNE

Ostatni miesiąc obfitował w śluby i rocznicę ślubów. Urodziły się dzieci, a Patryk z Gosią czekają na swoje.

Wspólnym rodzinnym wysiłkiem ożywiły się ogrody, pomalowane zostały mieszkania ( my też będziemy wkrótce samodzielnie malować ;-) ), przeszła fala wiosennych porządków. 

Ktoś się przeprowadził a inni czekają na klucze do swojego pierwszego mieszkania.

Na koniec  napiszę tylko, że był to czas obfitujący w wiele osobistych, prywatnych sukcesów wielu z nas.

Wszystkie te sukcesy poparte były pracą, nieodzownym składnikiem każdej wygranej!

Wszystkim serdecznie GRATULUJĘ i życzę Wam i sobie kolejnych sukcesów w pracy i poza nią. 

Do roboty!

W 3 punktach.

Wiele się ostatnio wydarzyło i trochę mnie nie było, więc żeby nadrobić i uporządkować dziś krótko w 3 punktach.Wkrótce rozwinę wszystko w oddzielnych postach. No to start:

1. Spotkała mnie wielka przyjemność pracy w ramach projektu FEMIAKCJA. Są takie spotkania, które na długo pozostają w pamięci i to należy właśnie do nich.  Projekt ten realizowany jest przez Starostwo Powiatowe w Miliczu i skierowane jest do Pań z tego powiatu.Więcej poczytacie tutaj i tutaj.

2. Zrealizowałem ważny cel, który tylko z pozoru ma wymiar sportowy. Najistotniejsze w realizacji tego celu była droga, którą musiałem przejść ( a dosłownie przebiec ) by go osiągnąć. W ramach refleksji po sukcesie ukułem sobie nawet termin "Zarządzanie codziennością" i wkrótce opowiem Wam  co to takiego.

3. Planujemy duża zmianę w pewnej organizacji. Tą organizacją nie jest firma lecz urząd i to dodaje całemu przedsięwzięciu niesamowitych kolorów. Moje zadanie polega na  zwiększeniu u pracowników zaangażowania, odpowiedzialności a co za tym idzie efektywności. Ważnym elementem jest też atmosfera pracy i współpracy w ramach instytucji. Rozpoczęły się  prace a całość ma trwać 1 rok. Trzymajcie kciuki
a ja Was wkrótce poinformuje o szczegółach.

To tyle na dziś w ramach tego co było i co będzie.

Pozdrawiam

Przed urlopem.

To pierwszy post pisany w przerwach szkolenia. Mam właśnie przerwę kanapkową na szkoleniu a po niej kilka wątków do omówienia. W świetnych humorach ( po masażu i stonodze) przepracowaliśmy poprzedni moduł. Uczestnicy już myślami są w domu, mają weekend, mentalnie są już coraz dalej od sali szkoleniowej. Zwłaszcza, że zapowiadany jest pierwszy w tym roku ciepły, wiosenny weekend. Jak utrzymać ich zainteresowanie?

Tym nie martwię się szczególnie: mamy ciekawy temat, kilka angażujących ćwiczeń i mnóstwo towarzyszących im emocji. Problem może polega na tym, że to ja jestem już mentalnie na urlopie.:-)

Już jutro w poszukiwaniu ostatniego śniegu wyjeżdżam na urlop, potem kolejny wyjazd i w ten sposób mam wolne do końca marca. Myśli moje wędrują ku ostatnim sprawom do załatwienia przed wyjazdem, a tu szkolenie....

Jak skupić się tylko na szkoleniu? Tu sprawa też jest prosta: mamy ciekawy temat, zaangażowanych uczestników, świetną atmosferę.  Bułka z masłem.Uda się!

Do zobaczenia po urlopie.

Nie/Kreatywna koroporacja.

Podczas rozmowy telefonicznej ze znajomym trenerem dowiedziałem się o ciekawej sytuacji w jakiej znalazła się firma, w której on pracuje. To korporacja, która  przechodzi przez okres zmiany właściciela.
Wg zarządzających będą musieli znaleźć dla siebie/ swojej firmy nowe obszary działania, ponieważ są konkurencyjni wobec innych firm znajdujących się w portfelu nowego właściciela. Postanowiono więc poszukać dla siebie miejsca, ustawić się w nowej pozycji, zaoferować coś co będzie wartością dodaną dla nowego właściciela ( nowym właścicielem jest inna wielka korporacja).

Trzeba zatem coś wymyślić, popracować kreatywnie. Tylko jak to zrobić? Tu pojawił się rzeczywisty problem, ponieważ do tej pory pojęcia: twórczość i kreatywność nie były przez zarządzających tą firmą mile widziane i pożądane. Trwają zatem rozmowy wśród top managementu  o działaniach, które uratują ich posady. Trzeba zareagować na sytuację ponieważ zmiana właściciela= nowa "miotła"= możliwa strata pracy.

Można powiedzieć, że klasycznie realizowana jest najpopularniejsza strategia zarządzania tzw. Zarządzanie przez REAGOWANIE. Należało wcześniej korzystając z samodzielności i pozycji na rynku tworzyć dla siebie błękitne oceany. Jednak takie myślenie nie leży często w naturze zarządzających, ponieważ są tak bardzo zajęci zarządzaniem teraźniejszością ( lub takie są wobec nich wymagania właścicieli).

Na jednym ze szkoleń rozmawiałem z uczestnikami o kreatywności. Jednym z wątków były ograniczenia jakie nakłada  firma/korporacja, które blokują kreatywność u pracowników. Oto  co wg uczestników ogranicza kreatywność w ich firmie:

Pomijam tu ograniczenia pracowników i szefów na poziomie indywidualnym. O tym przy innej okazji. Ważnym wnioskiem w dyskusji było to, że na pewnym poziomie rozwoju firma taką się staje i jest to nieuniknione. Są jednak wg uczestników szkolenia proste rzeczy, które kreatywność w firmie mogą wspierać.  Kliknijcie w foto, powiększone jest czytelne.  Przepraszam za wersję flipowo- szkoleniową ;-)

 

Ktoś powie, że to oczywistości. Sztuka leży być może w codziennych oczywistościach.

Może więc drodzy menedżerowie zamiast ratować swoje kontrakty desperackimi działaniami zaczniecie wpierać w swoich korporacjach twórcze i kreatywne działania każdego dnia. Jest szansa, że rozwiną one Wasze firmy i uratują posady.

 Nie czekajcie na zagrożenia w postaci: nowych właścicieli, kryzysu itd. Wtedy zawsze będzie za późno. Dla szefów mojego znajomego już jest ZA PÓŹNO.